ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
اطلاعات مقاله
ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب) شماره 114

سال : 18
شماره : 8
شماره پی در پی : 114

ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 18، شماره 8، ، شماره پی در پی 114

تحلیل و واکاوی نمادهای اسطوره ای در قصاید فرّخی سیستانی

صفحه (15 - 35)
مرضیه کریمی ، فرزاد عباسی (نویسنده مسئول)، محبوبه ضیاء خدادادیان
تاریخ دریافت مقاله : اردیبهشت 1404
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : مرداد 1404

چکیده

زمینه و هدف: فرّخی سیستانی از جمله شاعران بزرگ سبک خراسانی است که با تبحر در فن شاعری بویژه قصیده سرایی، تصاویری نمادین و اساطیری را با بهره گیری از اسطوره های کهن ایرانی بویژه با تأسی از شاهنامه ارائه داده است. این پژوهش با هدف بررسی بازتاب اساطیر کهن ایرانی در شعر فرّخی سیستانی انجام شده است تا پیوند میان شعر این شاعر بزرگ سبک خراسانی و میراث اسطوره ای ایران زمین را تحلیل و ارزیابی نماید.

روش پژوهش: روش تحقیق در این جستار توصیفی ـ تحلیلی بکمک بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و روش اسنادی است که با بررسی قصاید فرّخی و ارجاع بمنابع اسطوره شناسی ایرانی مانند اوستا، شاهنامه، متون پهلوی و پژوهشهای معاصر انجام شده است.

یافته های پژوهش: در اشعار فرّخی ردّ‌پای اساطیر کهن ایرانی بویژه اسطوره هایی چون فریدون، جمشید، هوشنگ و پهلوانان برجسته ای چون رستم، اسفندیار و جانوران و مکانهای مقدّسی چون سیمرغ، هما،رخش و البرز کوه قابل مشاهده است که در ساختار معنایی و ایدئولوژیک شعر در خدمت اغراض و مقاصد مدحی شاعر قرار گرفته است.

نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که فرّخی سیستانی با بهره گیری از اسطوره های ایرانی بویژه با نگاه خاصی به شاهنامه، به بازآفرینی هویّت فرهنگی و مشروعیّت‌بخشی به حاکمان غزنوی بویژه سلطان محمود غزنوی، فتوحات و جنگاوریهای ممدوحان پرداخته است. استفاده از این اساطیر نشان از پیوند عمیق شعر فرّخی سیستانی با فرهنگ و نمادهای اسطوره ای ایران و استمرار آن در ادبیّات پس از اسلام دارد.

کلمات کلیدی
فرّخی سیستانی , نمادهای اساطیری , سبک خراسانی , شعر مدحی

فهرست منابع
  • ابن اثیر. عزالدین ابوالحسن (1349). اخبار ایران از الکامل ابن اثیر. ترجمه: محمد ابراهیم باستانی پاریزی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ص 29.
  • اسماعیل‌پور. ابوالقاسم (1377). اسطوره: بیان نمادین. تهران: سروش (انتشارات صدا و سیما)، ص 73.
  • اعظمیان بیدگلی. جمیله و دیگران (1399). «سطح فکری شعر خراسانی، بررسی موردی: اسطوره جم، تحولات و دگردیسی آن به سلیمان نبی (ع)». ماهنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب). سال سیزدهم. شماره دهم. پیاپی 56. صص 1 ـ 21.
  • الیاده. میرچا (1392). چشم اندازهای اسطوره. ترجمه: جلال ستاری. چاپ سوم. تهران: توس، ص 16.
  • برهان قاطع. (1376). محمد حسین بن خلف. به کوشش: محمد معین. تهران: امیرکبیر، ص 236.
  • بلعمی. ابوعلی محمد (1353). تاریخ بلعمی. به تصحیح: محمد تقی بهار. به کوشش: محمد پروین گنابادی. تهران: کتابفروشی زوار، ص 600.
  • بهار. مهرداد (1375). جستاری چند در فرهنگ ایران. چاپ دوم. تهران: انتشارات فکر روز، صص 343 ـ 345- 206-
  • پورداوود. ابراهیم (1380). فرهنگ ایران باستان. تهران: اساطیر، صص 134 ـ 136.
  • جواری. محمد حسین (1383). اسطوره در ادبیّات تطبیقی به نقل از اسطوره و ادبیّات (مجموعه مقالات). تهران: سمت، ص 44.
  • خادمی‌کولایی. مهدی (1387). «نمادپردازی نباتی از منظر نقد اسطوره ای در شعر فارسی». نقد ادبی. سال اول. شماره 1. صص 225 ـ 246.
  • خالقی‌مطلق. جلال (1390). فردوسی و شاهنامه سرایی. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ص 58.
  • دانشگر. محمد و دیگران (1401). «بازخوانی نقش و کارکرد فراخوانی شخصیّتهای اسطوره ای در شعر پایداری افغانستان: مطالعه موردی اشعار واصف باختری». نشریه ادبیّات پایداری. دانشکده ادبیّات و علوم انسانی دانشگاه باهنر کرمان. سال چهاردهم. شماره بیست و سوم. صص 131 ـ 152.
  • دوستخواه. جلیل (1371). اوستا: کهنترین سروده ها و متنهای ایرانی. تهران: مروارید، صص 228 ـ 490.
  • دینوری. ابوحنیفه احمد (1346). اخبار الطوال. تهران: امیرکبیر، ص 4.
  • رستگارفسایی. منصور (1388). فرهنگ نامهای شاهنامه. 2 ج. چاپ سوم. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ص 530 ـ 528.
  • روایت پهلوی (1367). ترجمه: مهشید میرفخرایی. تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ص 57.
  • زرقانی. ابراهیم (1387). «رخش و ویژگیهای او در شاهنامه فردوسی». ادبیّات فارسی. دوره 5. شماره 19. صص 162 ـ 182.
  • سرکاراتی. بهمن (1357). پهلوان اژدرکش در اساطیر و حماسه ایران. مجموعه سخنرانیهای سومین جشن طوس. تهران: سروش، ص 1370.
  • سرکاراتی. بهمن (1378). سایه های شکار شده. تهران: قطره، ص 213.
  • سورآبادی. ابوبکر عتیق (1380). تفسیر سورآبادی. به تصحیح: سعیدی سیرجانی. جلد 3. تهران: نشر نو، ص 1799.
  • فخراسلام. بتول و عربیانی. اشرف (1389). «ژرف‌شناختی شخصیّت رستم». فصلنامه تخصصی ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد. شماره 28. صص 191 ـ 215.
  • فرّخی سیستانی. ابوالحسن علی بن جولوغ (1335). دیوان. با مقدمه و حواشی و تعلیقات و فهرست اعلام و لغات و مقابله نسخ معتبر بکوشش محمد دبیر سیاقی. تهران: انتشارات اقبال.
  • فردوسی. ابوالقاسم (1384). شاهنامه به تصحیح: جلال خالقی‌مطلق. چاپ یازدهم. تهران: سخن.
  • فرنبغ‌دادگی (1369). بندهشن. به کوشش مهرداد بهار. چاپ دوم. تهران: توس، ص 151.
  • فروزانفر. بدیع‌الزمان (1350). سخن و سخنوران. چاپ دوم. تهران: خوازرزمی، ص 124.
  • قاسم‌زاده. سید‌علی. بزرگ بیگدلی. سعید (1397). رمان اسطوره ای (نقد و تحلیل جریان اسطوره ای در رمان فارسی). تهران: چشمه، ص 20.
  • قائمی. فرزاد (1393). «بررسی متن‌شناختی جایگاه سلیمان نبی (ع) در روند تکوین حماسه های ایرانی». متن‌شناسی ادب فارسی. دانشکده ادبیّات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان. دوره جدید. شماره 4 (پیاپی 24). صص 117 ـ 136.
  • قائمی. فرزاد و یاحقی. محمد جعفر (1388). «اسب پرکاربردترین نمادینه جانوری در شاهنامه و نقش آن در تکامل کهن الگوی قهرمان». فصلنامه زبان و ادبیّات فارسی. شماره 42. صص 9 ـ 26.
  • قربانی زرین. باقر (1392). «نگرش اسطوره ای به گاو در ادبیّات کهن عربی». ادبیّات عرفانی و اسطوره شناختی. شماره 23. صص 266 ـ 123.
  • قریب. بدرالزمان (1386). مطالعات سعدی. بکوشش: محمد شکری فومشی. تهران: طهوری، ص 167.
  • کزّازی. میرجلال‌الدین (1385). نامه باستان. ج1. تهران: سمت، ص 252.
  • کزّازی. میرجلال‌الدین (1393). رؤیا، حماسه، اسطوره. چاپ هشتم. تهران: مرکز، ص 6.
  • کویاجی. جس. سی (1353). آیینها و افسانه های چین باستان. ترجمه: جلیل دوستخواه. تهران: فرانکلین، صص 176 ـ 177.
  • گردیزی. ابوسعبد عبدالعلی (1347). زین‌الاخبار. به تصحیح: عبدالعلی حبیبی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ص 10.
  • مستوفی. حمدالله (1366). تاریخ گزیده به اهتمام: عبدالحسین نوایی. تهران: امیرکبیر، ص 87.
  • مینوی خرد (1354). به کوشش احمد تفضلی. تهران: توس، ص 82.
  • نامور مطلق. بهمن (1400). درآمدی بر اسطوره شناسی. تهران: سخن، صص 20 ـ 23.
  • واحد دوست. مهوش (1379). نهادینه های اساطیری در شاهنامه فردوسی. تهران: سروش: ص 327.
  • یاحقی. محمد جعفر (1386). فرهنگ اساطیر و داستانواره ها در ادبیّات فارسی. تهران: مؤسسه فرهنگ معاصر، صص 657 ـ 658ـ 509 ـ 510 ـ 43 ـ 388 ـ 688 ـ 54.
  • یاوری. محمد (1400). «بررسی سبک‌شناسی زبانی و ادبی دیوان فرّخی سیستانی». نشریه علمی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب). دوره 14. پیاپی. 64. صص 203 ـ 185.
  • یزدان‌پرست. حمید (1385). نامه ایران. 5 جلد. تهران: اطلاعات، ص 637.
  • یشتها (1377). تفسیر و تألیف: ابراهیم پورداوود. 2 جلد. تهران: اساطیر.