Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361912220260622The Forty-Day Journey as an Archetype of Purification: A Narrative Structure Analysis of the Play Sabz, Sohrab, Sorkh Based on Joseph Campbell’s Hero’s Journeyسفر چهل روزه به مثابه کهن الگوی پالایش: تحلیل ساختار روایی نمایشنامه "سبز، سهراب، سرخ" بر اساس "سفر قهرمان" جوزف کمپبل155179822110.irandoi.2002/bahareadab.2026.8221enAvaKazemiPhD student in the Department of Persian Language and Literature, Shahid Madani University of Azarbaijan, Tabriz, Irannoava.kazemi@azaruniv.ac.irVidaDastmalchiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Shahid Madani University of Azarbaijan, Tabriz, Iranyesac.dastmalchi@azaruniv.ac.irRahmanMoshtaqmehrProfessor, Department of Persian Language and Literature, Shahid Madani University of Azerbaijan, Tabriz, Irannor.moshtaghmehr@Azaruniv.ac.irJournal Article20260301BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sabz, Sohrab, Sorkh (Green, Sohrab, Red) by Mohammad-Baqer Nabati Moghaddam is a modern rewriting of the tragedy of Rostam and Sohrab. By shifting the climactic moment (Sohrab’s death) to the very beginning of the play, the author creates a non-linear, symbolic structure. This study aims to analyze the archetypal pattern of Rostam’s forty-day journey carrying Sohrab’s corpse, based on Joseph Campbell’s Hero’s Journey and Carl Gustav Jung’s archetypes. The central research question is: to what extent does this journey align with Campbell’s classical model, and how do its inversions relate to a critique of power and the redefinition of redemption in the contemporary world? METHODOLOGY: This qualitative, basic-theoretical research employs a directed content analysis method. Primary data is drawn from the full text of the play; secondary data comes from authoritative theoretical sources (works by Jung and Campbell, as well as relevant scholarly articles). Analysis proceeded in three stages: initial coding, classification based on the archetypal framework, and inductive interpretation. FINDINGS: Rostam’s journey reproduces the three-stage structure of Campbell’s “Departure, Initiation, Return,” yet each stage undergoes a fundamental inversion. The call to adventure is catastrophic; the supernatural aid is deceptive; “atonement with the father” leads to rejection and violence; “apotheosis” transforms into the emergence of an instrumentalized hero; and the “master of two worlds” becomes a “wanderer of two worlds.” Jungian archetypes – the Shadow in the figures of the disheveled grave-digger and the false Rostam, the Anima in the seductive woman (offering wine), the Wise Old Man in the final elderly man – each play a role in Rostam’s incomplete process of individuation. The number forty also represents the archetype of mystical Chella-nashini (forty‑day seclusion), yet instead of leading to divine union (visāl) and light, it results in the “acceptance of immutable blackness.” CONCLUSION: Through the systematic inversion of archetypal patterns, the play offers a fundamental critique of authoritarian power. In the world of politics, the hero is not only defeated but also betrayed by the very system he serves. Redemption in this world is redefined not as “triumph over evil,” but as “the conscious acceptance of suffering and darkness.” The ultimate boon is transferred from the hero to the spectator, who is called upon to abandon passivity and move toward truth.زمینه و هدف: نمایشنامه «سبز، سهراب، سرخ» اثر محمدباقر نباتی مقدم، بازخوانی مدرنی از تراژدی رستم و سهراب است که با جابه جایی نقطه اوج به آغاز اثر، ساختاری غیرخطی و نمادین خلق کرده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کهن‌الگویی سفر چهل‌روزۀ رستم با جسد سهراب، بر اساس نظریۀ «سفر قهرمان» جوزف کمپبل و کهن‌الگوهای کارل گوستاو یونگ انجام شده است. پرسش اصلی آن است که این سفر تا چه اندازه با الگوی کلاسیک کمپبل همخوانی دارد و وارونه سازیهای آن چه نسبتی با نقد قدرت و بازتعریف رستگاری در جهان معاصر دارد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کیفی و به لحاظ هدف بنیادی-نظری است که با روش تحلیل محتوای جهت‌دار انجام شده است. داده های اولیه از متن کامل نمایشنامه و داده های ثانویه از منابع معتبر نظری (آثار یونگ، کمپبل و مقالات علمی مرتبط) گردآوری شده است. تحلیل در سه مرحله کدگذاری اولیه، طبقه بندی مبتنی بر چارچوب کهن‌الگویی و تفسیر استقرایی صورت گرفته است. یافته ها: سفر رستم، ساختار سه مرحله ای «عزیمت، تشرف و بازگشت» کمپبل را بازتولید میکند، اما در محتوای هر مرحله دستخوش وارونه سازی بنیادین شده است. فراخوان به سفر فاجعه بار است، امداد غیبی فریب‌آمیز، «آشتی با پدر» به طرد و خشونت می‌انجامد، «خدایگان شدن» به ظهور قهرمانی ابزاری تبدیل میشود، و «ارباب دو جهان» به «آواره دو جهان» بدل میگردد. کهن‌الگوهای یونگی (سایه در چهره مردک ژولیده و رستم جعلی، آنیما در زن وسوسه گر، پیر دانا در پیرمرد آخر) هر کدام نقشی در فرآیند فردیت‌یابی ناقص رستم ایفا میکنند. عدد چهل نیز کهن‌الگوی چله نشینی عرفانی را بازنمایی میکند، اما به جای وصال و نور، به «پذیرش سیاهی تغییرناپذیر» می‌انجامد. نتیجه گیری: نمایشنامه با وارونه سازی نظام‌مند الگوهای کهن‌الگویی، نقدی بنیادین بر قدرت استبدادی وارد میکند: در جهان سیاست، قهرمان نه تنها پیروز نمیشود، بلکه از سوی سیستم خیانت میبیند. رستگاری در این جهان نه در "غلبه بر شر"، بلکه در "پذیرش آگاهانه رنج و سیاهی" معنا می‌یابد. برکت نهایی به جای قهرمان، به مخاطب منتقل میشود تا او از انفعال خارج شود و خود به سوی حقیقت حرکت کند.سبز, سهراب, سرخ, نمایشنامه, سفر قهرمان, کهن‌الگو, یونگ, کمپبل, نقد قدرت, چله نشینی.Sabz, Sohrab, Sorkh, Play, Hero’s Journey, Archetype, Jung, Campbell, Critique of Power, Chella-nashinihttps://bahareadab.com/downloadPDF/2009.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2009.pdfhttps://bahareadab.com/article/سفر چهل روزه به مثابه کهن الگوی پالایش: تحلیل ساختار روایی نمایشنامه "سبز، سهراب، سرخ" بر اساس "سفر قهرمان" جوزف کمپبلhttps://bahareadab.com/en/article/The Forty-Day Journey as an Archetype of Purification: A Narrative Structure Analysis of the Play Sabz, Sohrab, Sorkh Based on Joseph Campbell’s Hero’s Journey