%0 Journal Article
%T بررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در «رمانهای طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت میکنیم» اثر زویا پیرزاد
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Samaneh Asyabi Haghi
%A Bagher Sadrinia
%A Ebrahim Ranjbar
%A Sakineh Rasmi
%D 2025
%\ 2025/07/19
%N 116
%V 18
%P 1-20
%K Individual disruption
%K  Social disruption
%K  Tuba and the Meaning of the Night
%K  We Get Used to It.
%X مقدمه: ادبیات داستانی ایران در چند دهه اخیر شاهد حضور پررنگ نویسندگان
زن و سر برآوردن رمانهایی است که هویت و تجربه زیسته زنان ایرانی را در بستر
تحولات اجتماعی، فرهنگی و تاریخی به تصویر میکشند. 

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در دو رمان
«طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت می‌کنیم» اثر زویا پیرزاد انجام
شده است. تلاش شده تا انواع و سطوح گسست در شخصیتهای اصلی این دو رمان شناسایی،
تحلیل و مقایسه گردد تا نحوه بازنمایی دغدغه ها و بحرانهای زنان در ادبیات معاصر
ایران آشکار شود.

روش تحقیق: این تحقیق با بهره گیری از رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش مطالعه 
تطبیقی انجام شده است. داده های پژوهش با مراجعه به متن اصلی رمانها و تحلیل
محتوای کیفی، همراه با ارجاع به منابع جامعه شناختی و روان‌شناختی گردآوری شده
است. همچنین برای شفافیت و غنای تحلیل، به نمونه های متنی و نقل‌قولهای مستقیم از
رمانها و آثار پژوهشی مرتبط ارجاع داده شده است.

یافته ها: بررسیها نشان داد که گسستهای فردی در هر دو رمان، ریشه در تضاد میان
میل ذهنی شخصیتهای زن با واقعیتهای تحمیلی جامعه دارد و به شکل بحران هویت،
درماندگی روانی، سرکوب فردیت و تلاش برای بازتعریف خود نمایان میشود. در رمان
«طوبا و معنای شب»، گسست فردی عمدتاً از طریق سرنوشت طوبا و زنان خانواده اش و
تقابل میان سنت و تجدد تحقق مییابد، حال آنکه در «عادت می‌کنیم»، این گسست در قالب
اختلاف نسلها، اضطراب مادرانه و ناامیدی از روابط خانوادگی ظهور میکند. گسستهای
اجتماعی نیز در هر دو اثر ریشه در ضعف شبکه های حمایتی، جابه جایی ارزشها، مهاجرت،
طرد اجتماعی و ناتوانی زنان در دستیابی به حقوق و جایگاه شایسته دارد که اغلب با
بحرانهای خانوادگی و اجتماعی درهم تنیده مطرح میشوند.

نتیجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر آن است که هر دو رمان
با نگاهی منتقدانه، وضعیت زنان ایرانی را در بستر روابط نسلی، ساختارهای سنتی و
تحولات اجتماعی ترسیم نموده اند و نشان میدهند که گسستهای فردی و اجتماعی نه تنها
ریشه در ساختارهای بیرونی دارند، بلکه امری درونی‌شده و مرتبط با فرآیند ذهنی و
هویتی زنانند؛ زنانی که در مسیر دستیابی به استقلال، هویت و آرامش روانی، دائماً
با موانع تاریخی، فرهنگی و خانوادگی دست و پنجه نرم میکنند.
%U https://bahareadab.com/article_id/1911