%0 Journal Article
%T روند فراگیری حروف اضافه در کودکان گروه سنی الف
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Fatemeh Moeini
%A Maryam Iraji
%A Forough Kazemi
%D 2025
%\ 2025/05/04
%N 114
%V 18
%P 85-104
%K prepositions
%K  radial network
%K  cognitive linguistics
%K  Bruner's theory of development
%X زمینه و هدف: از دیدگاه شبکۀ شعاعی
یک مفهوم مرکزی به عنوان هستۀ معنایی عمل میکند و سایر مفاهیم مرتبط به صورت شعاعی
از این هسته منشعب میشوند. بر اساس اطلاعات موجود، تاکنون پژوهشی در زمینۀ تحلیل
گفتار کودکان در قالب شبکۀ شعاعی
صورت نگرفته است. هدف از تحقیق حاضر،
تحلیل فرایند فراگیری حروف اضافه (از، به و با) در گفتار کودکان بر اساس دیدگاه
شبکۀ شعاعی است.

روش پژوهش: این پژوهش بر مبنای نظریۀ رشد برونر (1995) پیش رفته و بدین منظور
از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شد. داده ها با شیوۀ نمونه گیری تصادفی از 40 کودک
در گروه سنی 2 تا 5 سال از دو مهدکودک منطقه 2 تهران جمع‌آوری شد. با تحلیل گفتار
کودکان، تلاش شد تا شبکۀ شعاعی حروف اضافه در این سنین شناسایی و تحلیل شود. 

یافته های پژوهش: کودکان ابتدا معنای پیش‌نمونه این حروف را فرا می‌گیرند و عمدتاً از
شبکۀ شعاعی ساده برای بیان معانی استفاده میکنند. کودکان در ابتدا بیشتر از حرف اضافه
«به» برای اشاره به هدف استفاده میکنند و با روند رشد، شبکۀ شعاعی آنها پیچیده تر
میشود. این یافته ها با نظریۀ مراحل رشد زبانی برونر همخوانی دارد و بر اهمیت
بازنماییهای تصویری و نمادی در یادگیری زبان تأکید میکند.

نتایج پژوهش: فرایند فراگیری زبان کودکان تحت تأثیر عوامل مختلفی همچون پیچیدگی
ساختارهای نحوی، نیازهای شناختی کودک و محیط زبانی است.
رشد ناکافی سیستم‌ دستوری و شناختی کودکان، پیچیدگی نحوی جملات حاوی حروف اضافه و محدودیتهای محیط زبانی عواملی هستند که باعث
استفاده محدود از حروف اضافه در گفتار کودکان دو ساله میشود. تحلیل حروف اضافه بر
اساس مدل شبکۀ شعاعی نیز مؤید همین نتیجه میباشد. نتایج این پژوهش میتواند به درک
عمیقتر فرایند یادگیری زبان در کودکان و طراحی برنامه های آموزشی مؤثرتر کمک کند.
%U https://bahareadab.com/article_id/1884