- تعداد نمایش : 75
- تعداد دانلود : 57
- آدرس کوتاه شده مقاله: https://bahareadab.com/article_id/2021
- کد IranDOI مقاله: IranDOI :10.irandoi.2002/bahareadab.2026 .19 .8251
ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 19،
شماره 5،
،
شماره پی در پی 123
معرفی و سبکشناسی نسخۀ خطی مجمعالانشای حیدر بن ابوالقاسم ایواوغلی
صفحه
(65
- 84)
اسلام قادریپور ، علی جهانشاهی افشار (نویسنده مسئول)، نجمه حسینی سروری
تاریخ دریافت مقاله
: اسفند 1404
تاریخ پذیرش قطعی مقاله
: خرداد 1405
چکیده
زمینه و هدف: معرفی و پژوهش در نسخه های خطی و شناساندن آنها به سایر علاقمندان همواره یکی از اهداف اصلی پژوهشگران حوزۀ علوم انسانی بوده است؛ نسخ خطی همچون گنجینه ای ناشناخته اند که میتوان با بررسی این نُسخ از آنها استفاده های فراوان برد.
یکی از این نسخه های خطی، مجمعالانشاء اثر حیدر ابن ابوالقاسم ایواوغلی است که در بردارندۀ مجموعه ای از نامه ها و مکاتبات مربوط به دورۀ سلجوقی و صفوی است؛ معرفی اجمالی این نسخه و بررسی نامه ها و مکتوبات آن از نظر ساختار، محتوا و تحلیل سبک شناسی هدف این پژوهش است.
روشها: داده های این پژوهش به شیوۀ کتابخانه ای گردآوری شده و روش تحقیق، توصیفیـتحلیلی است.
یافته ها: این نسخۀ خطی، که توسط حیدر بن ابوالقاسم ایواوغلی در دورۀ صفویه گردآوری شده است، حاوی نامه ها و مکاتبات و فرمانهای برخی از شاهان سلجوقی و بسیاری از شاهان دورۀ صفوی است؛ حیدر بن ایواوغلی این نامه ها و مکاتبات در دو بخش تهیه و تنظیم کرده است؛ بخش اول، دربردارندۀ مکاتبات و فرامین شاهان سلجوقی است و بخش دوم به مکاتبات و فرمانهای پادشاهان صفوی پرداخته است.
نگارش این کتاب به نثر مصنوع است و این اثر هم مانند سایر آثاری که در دورۀ صفوی به نگارش در آمده است، نثری است پر از آرایه ها لفظی و صنایع مختلفی بدیعی و بیانی و همچنین نکات ارزشمند ادبی فراوانی در آن وجود دارد.
نتیجه گیری: نسخۀ خطی مجمعالانشاء یکی از نمونه های ارزشمند نثر مصنوع فارسی است که توسط فردی به نام حیدر ابن ابوالقاسم ایواوغلی تألیف شده است. مطالب این نسخه در دو بخش طبقه بندی شده اند؛ نخست مراسلات و مکاتبات و فرامینی از دورۀ سلجوقی تا دورۀ صفوی و دیگر مکاتبات و مراسلات سلاطین صفوی تا دورۀ شاه عباس دوم صفوی است. ساختار بیشتر نامه ها شبیه و نزدیک به یکدیگر است. این نسخه دارای نثری مصنوع است، نثری که در دورۀ صفوی رایج بوده است و درواقع ادامه دهندۀ نثر در دورۀ تیموری است.
از مهمترین ویژگیهای این متن اطناب و اسهاب و به کار بردن عبارات و جملات بسیار طولانی است، از جمله میتوان از به کار بردن القاب و صفات پرشمار برای یک نفر مخصوصاً پادشاه اشاره کرد؛ به نحویکه در بسیاری از نامه ها این القاب و عبارات عیناً تکرار شده است. از ویژگیهای ادبی این نسخه میتوان به آرایه هایی چون سجع، جناس، ترادف، مراعات نظیر، تشبیه، استعاره، تلمیح و سایر صنایع ادبی اشاره کرد و گاهی اوقات نویسنده از آیات و احادیث و حتی ابیات فارسی برای اظهار فضل و دانش هم بهره گرفته است که نشاندهندۀ تسلط بالای نویسنده بر علوم و فنون زمان خود است.
کلمات کلیدی
نسخۀ خطی
, مجمعالانشاء حیدر ابن ابوالقاسم ایواوغلی
, ترسّل
, تصحیح
, سبک شناسی.
- قرآن کریم.
- اسکندر بیک ترکمان. (۱۳۱۷). ذیل عالمآرای عباسی. به تصحیح سهیلی خوانساری. تهران: کتابفروشی اسلامیه.
- بهار، محمدتقی. (۱۳۶۹). سبکشناسی. تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر.
- رادویانی، محمد بن عمر. (۱۳۶۲). ترجمانالبلاغه. به تصحیح احمد آتش. تهران: اساطیر، چاپ دوم.
- رزمجو، حسین. (۱۳۷۴). انواع ادبی و ار آن در زبان فارسی. مشهد: آستان قدس رضوی، چاپ سوم.
- رضازاده شفق، صادق. (۱۳۵۲). تاریخ ادبیات ایران. تهران: انتشارات دانشگاه پهلوی.
- زمانی، علی و هاشمی، فیروزه. (۱۳۹۳). بررسی و معرفی نسخه خطی جواهر خمسه در عقاید فرقه شطاریه. مجلۀ سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، ۷(۶۲)، ۸۳۴–۸۰۴.
- شمیسا، سیروس. (۱۳۷۹). سبکشناسی نثر. تهران: نشر میترا، چاپ چهارم.
- شفیعیکدکنی، محمدرضا. (۱۳۸۶). موسیقی شعر. تهران: آگاه، چاپ دوم.
- شفیعیکدکنی، محمدرضا. (۱۳۹۱). رستاخیز کلمات: درسگفتارهایی درباره نظریه ادبی صورتگران روس. تهران: سخن.
- شفیعیکدکنی، محمدرضا. (۱۳۶۸). نگاهی تازه به بدیع. تهران: نشر فردوس، چاپ دهم.
- صباغیان، موسی و دیگران. (۱۴۰۰). پژوهشی در ترکیبات تازه سبک هندی. نشریۀ علمی سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب سابق)، ۱۴، ۶۹–۵۹.
- فصلنامۀ گنجینۀ اسناد. (۱۳۸۵). شماره ۶۱، ۲۲–۱۸.
- قاسمپور، حسین و دیگران. (۱۴۰۰). علوم و فنون پایۀ یازدهم. تهران: شرکت چاپ و نشر کتب درسی ایران، چاپ پنجم.
- گرگانی، شمسالعلماء. (۱۳۷۷). ابدع البدایع. به اهتمام حسن جعفری. تبریز: احرار تبریز، چاپ اول.
- مایلهروی، نجیب. (۱۳۷۰). ضرورت تصحیح متون. کیهان فرهنگی، شماره ۷۸.
- مقربی، مصطفی. (۱۳۵۶). ترکیب در زبان فارسی. نشریۀ سخن، شماره ۲۶، ۴۳۳–۴۲۲.
- همایی، جلالالدین. (۱۳۷۶). فنون بلاغت و صنایع ادبی. تهران: هما.
- ولیقلی ابنداوودقلی شاملو. (۱۳۷۴). قصص الخاقانی. به تصحیح دکتر سید حسن سادات ناصری. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
