فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 11، شماره 3، ، شماره پی در پی 41

حافظ و نجیب الدین جرباذقانی (گلپایگانی)

صفحه (81 - 100)
مریم حقی(نویسنده مسئول)
تاریخ دریافت مقاله : تابستان 96
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : پاییز 96

چکیده
ملک­الشعرا نجیب­الدین جرباذقانی (گلپایگانی) از شاعران بزرگ ولی گمنام اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجری است که دیوانی در حدود دوهزار بیت از او باقی مانده است. هر چند از احوال او اطلاع زیادی در دسترس نیست اما اغلب تذکره­نویسان او را از شاعران معروف عصر خود دانسته­اند و شعرش را به زیبایی و روانی ستوده­اند. بسیاری از لغات، ترکیبات، تعابیر و مضامینی که در شعر نجیب­الدین به کار رفته­اند عیناً یا با اندکی اختلاف در شعر حافظ وارد شده­اند. با وجود شباهتهای فراوان لفظی و معنایی که میان دیوان حافظ و دیوان نجیب­الدین جرباذقانی وجود دارد تا کنون کسی به تحقیق درباره وجوه مختلف تشابه میان این دو اثر نپرداخته است. هدف از نگارش این مقاله بررسی جنبه­های گوناگون شباهتهای لفظی و محتوایی میان شعر این دو شاعر از قبیل تشابه مضمون ابیات، تشابه یک مصراع، تشابه بخشی از یک مصراع، تشابه ترکیبات و همسانی وزن و قافیه است.

کلمات کلیدی
شعر فارسی , ادبیات تطبیقی , حافظ , دیوان حافظ , نجیب الدینجرباذقانی