فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)

فصلنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 11، شماره 4، ، شماره پی در پی 42

تطبیق مفاهیم نمادین اسب در آثار حماسی، غنایی و عرفانی (با تکیه بر شاهنامه فردوسی، خمسه نظامی و مثنوی مولوی)

صفحه (263 - 284)
سهیلا موسوی سیرجانی(نویسنده مسئول)، حمید ایاز
تاریخ دریافت مقاله : پاییز 96
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : پاییز 96

چکیده
نمادها که اغلب از اسطوره‌ها سرچشمه میگیرند چنان با تار و پود آثار ادبی آمیخته شده‌اند که گاهی دریافت مفهوم شعرهای سرایندگان بدون درک مفاهیم نمادین ممکن نیست. در ادبیات فارسی از نامها و نمادهای حیوانی به‌وفور استفاده شده است. گاه از این حیوانها معنای واقعی مورد نظر است و گاه معنای نمادین. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و شیوه توصیفی ـ تحلیلی بـه بررسی تطبیقی مفاهیم نمادین اسب در آثار حماسی، غنایی و عرفانی (با تکیه بر شاهنامه فردوسی، خمسه نظامی و مثنوی مولوی) میپردازد. ابتدا نگرش حاکم بر اوستا و متون پهلوی در مورد اسب خواهدآمد؛ آنگاه مفاهیم نمادین این چارپا در حیطه‌های حماسه، غنا و عرفان بیان خواهدشد. نیز در پایان هر قسمت درصد تطبیق مفاهیم نمادین در دو یا هر سه اثر، بسامد نام جانور و درصد کاربرد مفاهیم نمادین اسب در هر اثر تعیین میگردد. 

کلمات کلیدی
نماد , اسب , شاهنامه فردوسی , خمسه نظامی , مثنوی مولوی